2009 / polyester, tape, papier, verf, pruik, kleren / 120x60x50 cm
Installatie van een zittende figuur in een bibliotheek. Door de figuur in een openbare ruimte te plaatsen, wordt het publiek een onderdeel van de installatie en vice versa; Het doel is om de bezoeker te verleiden om contact te zoeken met de vrouw, iets dat in onze almaar individualistischer wordende maatschappij misschien helemaal niet meer zo vanzelfsprekend is.
2009 / pluche, hout, vulling / 160x50x30 cm
Uitgangspunt voor dit werk was 'Hamas Mickey', een kloon van één van de bekendste symbolen van de Amerikaanse cultuur.
2009 / polyester, aluminium, ijzer, hout, lamp / 50x25x20 cm
2007-2008 / video – lengte: 5 minuten
Deze video gaat over tijd, een verloop van gebeurtenissen die in het verleden hebben plaatsgevonden. We zien plekken, woorden, zinnen. Zinnen die in mijn gedachten zijn blijven hangen en om die reden een speciale betekenis hebben gekregen. Gekoppeld aan het beeld vertellen de zinnen een persoonlijk verhaal, maar tevens een verhaal waarin de beschouwer zichzelf kan herkennen.
2007 / video – lengte: 21 minuten
Als kind bouwde ik vogelverschrikkers in de tuin van mijn ouders. Ik gebruikte mijn eigen, afgedankte kleren en nat gras uit de wei van de buren als vulling. Mijn vogelverschrikkers hadden geen functie. Twintig jaar later heb ik opnieuw een vogelverschrikker gemaakt en dit proces vastgelegd op video.
Een groot, rood, pluchen wezen dat qua vormen het midden houdt tussen een mens en een dier. Zijn houding is dreigend, beide 'armen' naar achteren geworpen, de 'spieren' van de poten aangespannen.Het contrast tussen aantrekken en afstoten komt nog beter naar voren in deze sculptuur. Het pluche heeft een hoge aaibaarheidsfactor, maar de afmetingen en dreigende houding schrikken af.
2008 / kippengaas, pu-schuim, verf, plastic boodschappentasjes / 185 x 50 x 20 cm
Alleen winners tellen. Losers zien we liever niet. De Anti-superheld of Super anti-held. Gemaakt van goedkoop materiaal, met een cape van plastic boodschappentasjes. Slechts getooid in een goedkoop, blauw masker en zwarte schoenen duikt hij in een afbuigende lijn zijn lot achterna.
2008 / kippengaas, pu-schuim, verpakkingstape / 120x50x70 cm
Een eerste experiment met een sculptuur van kippengaas, omwikkeld met bruine verpakkingstape en opgevuld met purschuim, verliep anders dan gepland. Een aansteker in combinatie met het nog niet uitgeharde purschuim deed de rest. De verbrande tape hecht zich als een te nauwe huid aan het gestolde purschuim. Ik heb het zo gelaten.
Een klein, groen monstertje met een spitse, vuurrode snavel als gezicht, heeft een winkel-etalage volledig overhoop gehaald, het afgerukte hoofd van de onfortuinlijke etalagepop triomfantelijk boven z'n hoofd houdend, als ware het een trofee. Een modern sprookje, een humoristische visie op de consumptiemaatschappij.
2007 / karton, papier, verpakkingstape, steriele operatiedoeken / 200x120x70 cm
Werk van karton, papier en verpakkingstape. De 'rauwheid' van het materiaal verwijst naar de schijnbare maakbaarheid van het mensenlichaam in de hedendaagse, Westerse maatschappij. Het lichaam is steeds meer verworden tot een product, dat je naar hartelust kunt customizen, teneinde aan een opgelegd schoonheidsideaal te kunnen voldoen.
2007 / styrofoam, gipsverband, pu-schuim, verf, vernis / 120x40x30 cm
De tekst op de sculptuur (gevonden op een pornosite) vormt een sterk contrast met wat er te zien is, een lelijk, rood hoofd.
2007 / pluche, hout, vulling, ijzerdraad / 180x50x30 cm
Door te spelen met de afmetingen van deze figuur, zoek ik een grens op. Waar de eerdere sculpturen van pluche door hun kleurgebruik en afmetingen nog wel voor 'knuffelbeest' zouden kunnen doorgaan, is dat bij deze manshoge figuur al veel moeilijker voor te stellen. De grootte vervreemdt en schept afstand.
2006 / pluche, kaasdoek, hout, vulling, ijzerdraad / variabele afmetingen
Een logische vervolgstap op de verschillende composities van knuffelbeesten. Het gebruik van pluche is een verwijzing naar de kindertijd, voor mij een dankbare inspiratiebron. Mijn figuren kenmerken zich door een bepaalde mistroostigheid, zo ongemakkelijk of verslagen staan ze erbij. Er broeit iets onder de oppervlakte.
2006 / pluche, garen, houten pallet / 200x80x10 cm
Dezelfde huid, maar nu ontdaan van een lichaam. Gevild. De manier waarop de huid is opgehangen, suggereert dat het een recent afgeschoten prooi betreft, de huid hangt te drogen.
2006 / pluche, etalagepop, garen / 180x40x20 cm
Huid van (delen van) knuffelbeesten. Grof aan elkaar genaaid met dik, zwart garen. Een hedendaagse Frankenstein lijkt hier aan het werk te zijn geweest. Hoog knuffelgehalte door herkenbare elementen, maar tegelijkertijd afstotelijk door het uitdrukkingsloze gezicht.
2006 / pluche, vulling, garen / 80x30x20 cm
Dit werk begon met een zak pluchen knuffelbeesten, gekocht bij de kringloopwinkel. Het heeft iets mistroostigs, afgedankte knuffelbeesten. Zonder vooropgezet plan heb ik de afzonderlijke knuffelbeesten uit elkaar gehaald – ontleed – en ze in een nieuwe samenstelling weer aan elkaar gezet. Het resultaat bezit onmiskenbaar vrouwelijke kenmerken, vormen, terwijl het identiteitsloze gezicht meer aan een dier doet denken.
2005 / digitale print op canvas / 150x100x4 cm
Portretten van 56 speelgoedpoppen, rood en geel geverfd. De titel van het werk spreekt voor zich, een groot deel van de consumptiegoederen die we hier gebruiken, worden in China gemaakt. Zo ook deze poppen. Door de manier waarop ze zijn gerangschikt, maken ze onderdeel uit van een collectief, ze zijn in formatie.
Masker, losjes gebaseerd op het 'vogelmasker' van de pestmeesters uit de Middeleeuwen. Het masker isoleert en dient ervoor om mensen op afstand te houden.